باری روے شانه هایت سنگینے میکند
هرچقدر هم که زیر ِ این بار
دست و پا بزنے و
له شوے
خیلے درد را نمے فهمے۔۔
همین که بار را برمے دارند
همین که همه جا آرام مے شود
تازه مے فهمے
چقدر درد کشیده اے؛
زخم هاے تازه بماند
تازه میفهمے
زخم هاے کهنه ات هم سر باز کرده اند.
تازه مے فهمے
چقدر خسته اے
چقدر خسته اے...
برچسب:
نویسنده: آراد رضاپور